Υποστηρίζετε τα αιτήματα για δημοψήφισμα στο θέμα της Συνθήκης της Λισαβόνας? | ||
Ναι |
| 90,3% |
Όχι |
| 9,7% |
Σύνολο ψήφων 18801 | ||
Κατά το παρελθόν, βασική αξίωση της εκστρατείας μας ήταν να δοθεί αμέσως σε όλους τους πολίτες η δυνατότητα να ψηφίσουν σε δημοψηφίσματα για τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μέχρι σήμερα, πάνω από 250.000 άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη έχουν υπογράψει τις αιτήσεις μας.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα.
Στόχος της εκστρατείας είναι να εγγυηθεί την ελεύθερη πρόσβαση σε επιστημονικά θεμελιωμένες φυσικές θεραπείες για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα.
Στις 13 Νοεμβρίου 2007, περισσότεροι από 30 επιζήσαντες από το στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς και άλλα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης συναντήθηκαν στο Άουσβιτς, στο πλαίσιο ολοήμερου συνεδρίου.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα.
Κέρδος σε βάρος της ανθρώπινης ζωής
Πατήστε εδώ για να δείτε τα γνήσια πρακτικά από τη Δίκη της Νυρεμβέργης για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον του φαρμακευτικού και πετροχημικού καρτέλ της IG Farben, αποτελούμενο από την Bayer, τη BASF, τη Hoechst και άλλες γερμανικές εταιρείες. Πολλά από τα εγκλήματα πολέμου του καρτέλ διαπράχθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, το οποίο αποτελούσε επίσης στρατόπεδο δουλείας για την IG Auschwitz, θυγατρική της Farben σε ποσοστό 100%. Συγκεκριμένα, τα πρακτικά αποκαλύπτουν ότι η Farben διεξήγαγε φριχτά εγκληματικά ιατρικά πειράματα σε βάρος υπόδουλων τροφίμων χωρίς τη συγκατάθεσή τους, χιλιάδες εκ των οποίων αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν σε θανατηφόρα πειράματα με πατενταρισμένες ουσίες «χημειοθεραπείας», τις οποίες παρήγαγε ο φαρμακευτικός κλάδος της Bayer.
Άουσβιτς: Οι Ναζί και η «Τελική Λύση»
Ένα από τα τελευταία ντοκυμαντέρ για το Άουσβιτς, παραγωγής BBC. Μεταδόθηκε για πρώτη φορά το 2005 και περιέχει συνεντεύξεις με επιζώντες του Άουσβιτς, ενώ κάνει αναφορά και στο ρόλο που διαδραμάτισε η IG Farben. Για περισσότερες πληροφορίες, πατήστε εδώ.
Από τη Νυρεμβέργη στις Βρυξέλλες
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε τη διάλεξη του Δρα Matthias Rath για την ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία έδωσε στο Άουσβιτς, στην Πολωνία, στις 13 Νοεμβρίου 2007. Περιγράφει πώς κάποια στελέχη της IG Farben που δικάστηκαν στη Νυρεμβέργη επανήλθαν στα ανώτατα αξιώματα της γερμανικής βιομηχανίας και πώς ο ναζί δικηγόρος Walter Hallstein έγινε ο αρχιτέκτονας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώτος πρόεδρός της. Ο Hallstein, διακεκριμένος καθηγητής της νομικής στη ναζιστική Γερμανία, σε μια ομιλία του το 1939 δήλωνε τα εξής: «Ένας από τους πιο σημαντικούς νόμους [στις κατεχόμενες ευρωπαϊκές χώρες] είναι ο «Νόμος περί Προστασίας του Γερμανικού Αίματος και της Τιμής...»
Η οικοδόμηση μιας νέας Ευρώπης
Πατήστε εδώ και εδώ για να δείτε αποσπάσματα από το βιβλίο που συνέγραψε το 1969 ο Walter Hallstein. Μετά την καριέρα του ως διακεκριμένος καθηγητής νομικής κατά τη ναζιστική περίοδο, ο Hallstein έγινε ο βασικός αρχιτέκτονας της μη εκλεγμένης Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, για δέκα χρόνια, ο πρώτος πρόεδρός της. Στο βιβλίο του με τίτλο «Η οικοδόμηση μιας νέας Ευρώπης» περιγράφει τη λειτουργία του μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως εξής: «...στην Επιτροπή ανατίθεται στην ουσία το μονοπώλιο στην ανάληψη πρωτοβουλίας σε όλα τα ζητήματα που επηρεάζουν την Κοινότητα». Επιπροσθέτως, σε έναν προφητικό υπαινιγμό για τους σκοπούς που θα εξυπηρετούσε η Συνθήκη της Λισαβόνας, σχεδόν σαράντα χρόνια αργότερα, λέει συγκεκριμένα ότι οι λίγες εξαιρέσεις στον παραπάνω κανόνα «θα πρέπει να εξαλείφονται με πρώτη ευκαιρία» και πως «η Επιτροπή θα πρέπει τελικά να εξουσιοδοτηθεί να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή της Συνθήκης αυτοδύναμα, δίχως να χρειάζεται να εξαρτάται από την ειδική και συγκεκριμένη έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου».
Η ανοιχτή επιστολή την οποία αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν οι Times της Ιρλανδίας
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε την ανοιχτή επιστολή που υπέβαλε το Ίδρυμα Υγείας Dr. Rath στους Times της Ιρλανδίας για δημοσίευση την Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2008. Παρά το γεγονός ότι η επιστολή περιείχε ευαπόδεικτες πολιτικές και ιστορικές αλήθειες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εφημερίδα αρνήθηκε να τη δημοσιεύσει, λέγοντας πως, ακόμη κι αν ήταν αλήθεια, δε θα τη δημοσίευαν, επειδή δε θέλουν να συσχετιστούν με το περιεχόμενό της. Αν λοιπόν δε γνωρίζουν αυτά τα δεδομένα, τι άλλο δε γνωρίζουν άραγε, αναρωτιέται κανείς...